Öz güven, çocuğa “sen harikasın” demekle kazandırılan bir duygu değil. Çocuğun bir işi kendi başına yapabildiğini görmesiyle, denediğinde başarabildiğini fark etmesiyle büyüyor.

Bu yüzden öz güveni destekleyen şey çoğu zaman bizim yapmadıklarımız oluyor.

Yapabileceği şeyi onun yerine yapmayın

Ceketin fermuarı çocuk için bir dakika sürer, sizin için üç saniye. Acelesi olmayan sabahlarda o bir dakikayı ona bırakmak, günün en değerli öğrenmesi olabilir.

Aynısı ayakkabı giymek, su doldurmak, çantasını toplamak için de geçerli. Çocuk “ben yaptım” dediğinde kazandığı şey beceri değil, beceriye dair inanç.

Övgüyü sonuca değil çabaya verin

“Aferin, çok akıllısın” cümlesi çocuğu bir sonraki denemede zorlanmaktan korkutur; çünkü zorlanırsa akıllı olmadığını düşünür. Bunun yerine ne yaptığını görün: “Kulesi yıkıldı ama sen yeniden yaptın.”

Çabayı gören cümleler çocuğu denemeye devam ettirir. Bu fark, birkaç ay içinde davranışta net biçimde görülüyor.

Sorumluluk verin, küçük olsun

Sofraya peçete koymak, kendi tabağını mutfağa götürmek, akşam oyuncakları sepete toplamak. Bu işler çocuk için angarya değil; ailenin işleyen bir parçası olmak demek.

Verdiğiniz sorumluluğun yaşına uygun ve gerçekten onun yapabileceği bir iş olmasına dikkat edin. Yapamayacağı bir işi vermek, tersine, güveni zedeler.

Karşılaştırmayın

“Bak arkadaşın yapabiliyor” cümlesi motive etmez, yarış duygusu kurar. Bu yaşta çocuklar arasındaki gelişim farkı normaldir; biri erken konuşur, diğeri erken yürür.

Kıyaslama yapacaksanız çocuğun kendisiyle yapın: “Geçen ay bu yapbozu yapamıyordun.”

Seçme hakkı tanıyın

Küçük seçimler öz güvenin günlük egzersizidir. “Kırmızı tişört mü, mavi mi?” sorusu çocuğa kendi hayatı üzerinde söz hakkı olduğunu hissettirir.

Seçenekleri iki ya da üçle sınırlı tutun; sınırsız seçenek bu yaşta karar vermeyi kolaylaştırmaz, zorlaştırır.

Okulda ne yapıyoruz?

Atölyelerde çocuk materyali kendisi seçer, işini kendisi bitirir ve bitirdiğinde yerine kendisi koyar. Gruplar küçük olduğu için her çocuğun konuşma, gösterme ve deneme sırası geliyor.

Dönem sonu gösterilerinde sahneye çıkmak isteğe bağlıdır. Çıkmayan çocuk provaların tamamına katılır; hazır olduğunda kendisi öne geçer. Zorlanarak çıkılan sahne öz güven vermiyor, tam tersini yapıyor.

Asiya Önel
Asiya Önel
Kurucu · Montessori eğitmeni
Sorularınızı atölyede ya da Instagram'dan bekliyoruz.
Eğitmenler →